Klazien Kruisheer, spreker bij afscheid | toespraken en ritueelbegeleiding

Persoonlijke uitvaartteksten

Klein meisje doodgeboren

Nog voor ze goed en wel het daglicht had gezien, moesten we haar begraven - zo klein en volmaakt als ze was.

Maar daarvóór heeft dit meisje maar liefst 28 weken geleefd. In die kleine zeven maanden heeft zij zich - tegen de klippen op, stel ik mij voor - weten te ontwikkelen van bevruchte eicel tot een puntgaaf mensje met alles erop en eraan. Hoe sterk moet ze wel niet zijn geweest? Wat hadden we wel niet van haar kunnen verwachten, had ze langer mogen bestaan?

Met 28 weken in de baarmoeder kunnen wij allang geluiden horen, onze ogen zijn dan net opengegaan. Wat zou dit kleine meisje hebben opgevangen behalve haar moeders hartenklop en wat roodschemerig licht? De geluiden van de Albert Cuyp, tramgerinkel, vage stemmen en stadsgeruis?

Haar moeder is verslaafd en dakloos. Die wereld ken ik niet, maar ik stel me er van alles bij voor: panden in afgelegen wijken met harde muziek of juist akelige stilte, ruig taalgebruik en - ja, wellicht - prostitutie. Maar misschien heb ik het wel helemaal mis. In elk geval zal dit kleintje meer onderwereld hebben meegekregen dan menig volwassene ooit zal kennen; misschien heeft ze wel eieren gekozen voor haar geld, want zoals wij weten brengt de baby zelf de bevalling op gang, niet het moederlijk lichaam.

Lief meisje, de meesten van ons worden verwacht als we ter wereld komen
- jij niet. Je moeder leek niet tot zich door te kunnen laten dringen dat je op komst was. Ze kon zich niet tot je verhouden.

Laat jouw verschijning een teken zijn dat zulk soort dingen niet mogen gebeuren - dat vervreemding en haar zuster, verslaving, een verantwoordelijkheid zijn van ons allemaal.

Een diepe buiging voor jou.



geschreven naar aanleiding van een artikel in de Volkskrant »

Persoonlijke uitvaartteksten, op maat geschreven



06 361 26 753
info@klazienkruisheer.nl