Klazien Kruisheer, schrijfster | spreker bij afscheid en herdenking

Persoonlijke uitvaartteksten

Lichtritueel voor mijn moeder

Vroeger, als ik ergens tegenop zag, dan zei je altijd: morgen om deze tijd is het weer voorbij. Gek dat ik daaraan denk nu jouw leven al enkele jaren voorbij is. Wat heb ik dáár tegenop gezien vanaf het moment dat wij wisten dat het onafwendbaar was. Ik heb je nu al zolang niet meer gezien.
Waar ben je toch gebleven?

Er zijn mensen die terugkeren uit de dood, bijvoorbeeld na een hartstilstand. Zij spreken van een donkere tunnel waar ze doorheen zijn gevlogen en een helder licht aan het einde daarvan, waar ze naartoe werden gezogen. Eenmaal bij dat licht betraden ze een wonderbaarlijke wereld, lichter dan licht, vol van kleur en muziek en liefde, bewoond door menselijke zielen en lichtwezens.
Zou jij daar nu ook zijn?

Vandaag steek ik kaarsen voor je aan, waar jij ook zo van hield. In de hoop dat je in die schitterende wereld bent aangekomen, dat X en Y je gevonden hebben, en je ouders, en Z, en al die andere dierbaren die je zijn voorgegaan en nagekomen. Opdat je het goed hebt.

Voor de gelegenheid gebruik ik de kandelaar die ik bij jullie op zolder vond toen we het huis leeghaalden.

[kaarsen ontstoken]

Nu sta je in het licht dat duisternis verdrijft, dat hoop doet leven,
dat warmte uitstraalt zoals jij ook deed.

Lieve mamma, hopelijk tot ziens.
Wie weet reis ik ooit ook door die tunnel en sta je me op te wachten in het licht
- en zal ik eindelijk begrijpen waar je was al die tijd.

Voor nu zeg ik tegen mezelf,
in de woorden van de dichter Huub Oosterhuis:

    Morgen is er weer licht.
   Doe je ogen maar open.
        Zon kom op, maak een dag.



Persoonlijke uitvaartteksten, op maat geschreven



06 361 26 753
info@klazienkruisheer.nl